← Günay Novruz — ana səhifə
Ədəbiyyat / Kitab arxivi

Bir yaz yağışı

Müəllif: Günay Novruz · Xoxan — ilk kitabım / Şeirlər /

Bir yaz yağışı

Bir yaz gecəsi. Qaranlıq gecə…

Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.

Gecə əyninə zülmət geyib

Məni, məni ağuşuna aldı.

Yerdən göyə ah ucaldı

Göydən yerə göz yaşları sərildi

Bir yaz yağışı

Dərdimə şərik yağış…

Bir yaz yağışı

Yağdı pıçıltı ilə

Sinəsini sipər etdi yerə.

Gəldi…

Getdi…

Mənim gəldiyim dünyaya getdi.

Bir yaz yağışı yağdı

Yoğruldu xəmir…

Mənim saxsı bədənli babalarım,

Mənim saxsı bədənli nənələrim,

Mənim saxsı bədənli olacaq nəvələrim

Mənim keçmişim, bu günüm, gələcəyim

Bir yaz yağışıdı.

Ondan ruh alır insan…

Odu damarlarımdan axan qan,

Bədənimə min naxış vuran,

Odu mənə verən can.

Torpağıma maya salan.

Məni dünyaya gətirib atam, anam,

Bəli mən insanam…

Adəməm…

Bəs, mənim doğum tarixim?…

Mən doğulmuşam?…

Bəlkə elə var idim?…

Atamın doğum tarixi?…

Yox babamın?…

Bəlkə babasının?…

Bəlkə də?…

Bir yaz yağışı

Sirri bilən tək varlıq…

Pıçıldadı:

Adəm yoğrulduğu gün yoğrulmusan,

Sən olmusan ilk insan,

Elə sən də qalmısan.

Səni dünyaya da sən gətirmisən.

Bir bədəndə ölmüş,

Bir bədəndə yaşamısan

Bir yaz yağışı təzələnib

Birində köhnəlmisən.

Bir yaz gecəsi.

Qaranlıq gecə…

Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.

Gecə zülmümdən zülmət geydi

Məni, məni ağuşuna aldı.

Yerdən göyə ah ucaldı

Göydən yerə göz yaşları sərildi

Bir yaz yağışı

Mənə acı həqiqəti xəbər verdi

“Sən təzə deyilsən” dedi.

Yəni, yalanmı dedi?…