BİR İLKBAHAR GECESİ
Bir ilkbahar gecesi
Karanlık gece…
Gözlerim yüreğim gibi doldu boşaldı
Gece karanlık elbisesini giyerek üzerine
Beni gögsüne sarıyor
Yerden semaya bir ah yükseliyor
Semadan yere gözyaşlıları serpilir
Bir ilkbahar yağmuru
Dertlerime ortak yağmur…
Yağıyor fısıltıyla
Yağıyor usul usul
Bir ilkbahar yağmuru
Göğsünü siper ederek yere
Geliyor…
Gidiyor…
Benim geldiğim dünyaya gidiyor
Bir ilkbahar yağmuru
Yoğruluyor hamur…
Benim saksı vucutlu dedelerim,
Benim saksı vucutlu ninelerim
Benim saksı vucutlu doğacak torunlarım,
Benim geçmişim, bugünüm, geleceğim
Bir ilkbahar yağmuru
Odur damarlarımdan akan kan
Vucutuma bin desen vuran
Odur bana bu canı eden armağan
Torpağıma cemreler düşüren
Beni dünyaya getirdi babam, annem,
Evet, ben insanım…
Ademim…
Peki ya benim doğum günüm?..
Ben doğdummu?
Belki de vardım kimbilir?
Babamın doğumgünü?
Hayır dedemin?…
Belki de onun dedesinin?
Belki de kimbilir?
Bir ilkbahar yağmuru
Gizemleri bilen tek varlık…
Fısıldadı:
Adem yoğrulduğu gün sen yarandın…
Sen olmuşsun ilk insan
Öyle de kalmışsın
Seni sen kendin doğmuşsun
Bir midede ölmüş
Bir vücutta yaşamışsın.
Bir ilkbahar yağmurunda yenilenmiş
Birinde eskimişsin… bir ilkbahar gecesi
Karanlık gece…
Bir ilkbahar gecesi
Karanlık gece…
Bir ilkbahar gecesi
Karanlık gece…
Gözlerim yüreğim gibi doldu boşaldı.
Gece karanlık elbisesini giyerek üzerine
Beni göğsüne sarıyor
Yerden semaya bir ah yükseliyor
Semadan yere gözyaşları serpilir.
Bir ilkbahar yağmuru
Bana bir acı gerçeği söyledi:
Sen yeni değilsin dedi
Yani yalanmı söyledi?..