Şeirlər

Azərbaycan
Qucağında göz açmışam, övladınam,
Mən də sənin bir körpənəm, sənsən anam.
Sənə sevgim məhəbbətim ümman-ümman,
Odlar yurdum, gözəl məkan, Azərbaycan.
Mənimkidi bu yurd-yuva, bu od-ocaq,
Hər çəməndən çiçək dərdim qucaq-qucaq.
Suyun, havan mənə məlhəm, mənə dərman,
Odlar yurdum, gözəl məkan, Azərbaycan.
Biz səninlə öyünürük, biz səninlə ucalırıq,
Dağlarına söykənirik, torpağından güc alırıq.
Biz səninik, sənsən bizə arxa, həyan,
Odlar yurdum, gözəl məkan, Azərbaycan.
Qalmayacaq bu torpaqda düşmən izi,
Vuruşlara səslə bizi, döyüşlərə çağır bizi,
Başı uca, qəlbi geniş, köksü vulkan,
Odlar yurdum, gözəl məkan, Azərbaycan.
Bu gün
Bir günün sabahı gəldin dünyaya,
Məni də sabah üçün doğdunmu, ana?
Sabahlar sabahı açıldı bu gün,
Yenə sən sabahı düşünürsən, ana.
Bəs haçan olacaq sabahın özü?
Bu günün özü?
Ki sən daha düşünməyəsən,
Qəm yeməyəsən.
Arzuladığın sabahı sağ ikən görəsən.
Yoxsa bəşərin arzusudu bu?
Sənin də gözündə qalacağmı o?
Əzizləmə ilə başladın laylama,
Sən nələr arzuladın mənə, ay ana?
Gör nələrə qadirdi övladın,
Sənin sabahın
Sabahki adın
Yenə arzuların qalaq-qalaqdı,
Yenə gözllərin sabah gözləyir
Yenə qalanıb arzu ocağın
Səni sabahki sabah gözləyir.
Məni də özünə sarvan etmisən,
Ömür yollarını karvan etmisən.
Arzuların düşübdü arxamca mənim
Qarşımda açılıb cənnət yolları.
Sənin duaların
Sənin istəyin
Mənə olubdu ömür yolları.
Bəs, indi istəyin nədi?
Sabahki günümüzün mövzusu nədi?
Bu sabahlar bitməyəcəkmi?
Bircə gün bu günü düşün,
Yaşa özün üçün-
özünü düşün.
Sabahı var ikən sabah düşünmə!..
Allah var ikən sabah düşünmə!..
Qoy dilin daim belə desin:
Bu gün, bu gün, bu gün.
Bir yaz yağışı
Bir yaz gecəsi. Qaranlıq gecə…
Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.
Gecə əyninə zülmət geyib
Məni, məni ağuşuna aldı.
Yerdən göyə ah ucaldı
Göydən yerə göz yaşları sərildi
Bir yaz yağışı
Dərdimə şərik yağış…
Bir yaz yağışı
Yağdı pıçıltı ilə
Sinəsini sipər etdi yerə.
Gəldi…
Getdi…
Mənim gəldiyim dünyaya getdi.
Bir yaz yağışı yağdı
Yoğruldu xəmir…
Mənim saxsı bədənli babalarım,
Mənim saxsı bədənli nənələrim,
Mənim saxsı bədənli olacaq nəvələrim
Mənim keçmişim, bu günüm, gələcəyim
Bir yaz yağışıdı.
Ondan ruh alır insan…
Odu damarlarımdan axan qan,
Bədənimə min naxış vuran,
Odu mənə verən can.
Torpağıma maya salan.
Məni dünyaya gətirib atam, anam,
Bəli mən insanam…
Adəməm…
Bəs, mənim doğum tarixim?…
Mən doğulmuşam?…
Bəlkə elə var idim?…
Atamın doğum tarixi?…
Yox babamın?…
Bəlkə babasının?…
Bəlkə də?…
Bir yaz yağışı
Sirri bilən tək varlıq…
Pıçıldadı:
Adəm yoğrulduğu gün yoğrulmusan,
Sən olmusan ilk insan,
Elə sən də qalmısan.
Səni dünyaya da sən gətirmisən.
Bir bədəndə ölmüş,
Bir bədəndə yaşamısan
Bir yaz yağışı təzələnib
Birində köhnəlmisən.
Bir yaz gecəsi.
Qaranlıq gecə…
Gözlərim ürəyim kimi dolub-boşaldı.
Gecə zülmümdən zülmət geydi
Məni, məni ağuşuna aldı.
Yerdən göyə ah ucaldı
Göydən yerə göz yaşları sərildi
Bir yaz yağışı
Mənə acı həqiqəti xəbər verdi
“Sən təzə deyilsən” dedi.
Yəni, yalanmı dedi?…
Mənə yol göstərəm arzularımdı
Işıq olan yerdə yaraşıq olar.
Atalar sözü
Bir şam piltəsi alışan kimi
Yanıb işıq saçan arzularımdı.
Mən də işıq tutan lampa şüşəsi,
Içimdə od tutan xəyallarımdı.
Qəlbimdə ağlaqan yer var,
haray var.
“Merkuri”,
“Venera”,
“Mars”.
Bir də başına dolanan “Ay” var.
Ruhuma ev olan ürək –
Sim-sim qapılı saray,
Ağrı çəkən şaham,
Padşaham haray,
ay haray.
Xəzinəm var dopdolu
Mənimdi…
Sahibi mənəm…
Bu yerdə bəndə də tutar Allah yolu.
Tutiyəm var, tutiyəm,
Ürək qanı paylayan
Ehsan qaşığıyam mən.
Arzular qəlbimə yağan yağışdı,
Indi gələcəyin aşiqiyəm mən,
Indi xəyallarım naxış-naxış.
Gedən dəvələrə yol göstərirəm,
Mənə yol göstərən arzularımdı.
Allah yerdi
Yoğurub Adəmi, yoğurub məni,
Alıb əllərinə, alıb qələmi,
Çəkib gözümə Tanrı sürməni,
Göndərib yer üzünə, göndərib məni.
Yerin baxışlarına tuş olmuşam,
Allahın üzünə vurulmuşam mən.
Çəkmək istəmirəm ondan əlimi,
Çəhənnəm odunda yandırsın məni.
Tamahım başımı yarsa da bu gün,
Bəxtimə, talehimə vursa da düyün
Mən ona aşıq dəlilər kimi,
Köçmərəm dünyadan bəndələr kimi.
Yağdırıb üzümə yağış damlası
Yuyar gözlərimi damla suyu ilə
Aləmi alar göy gurultusu
Yağar göydən qüsulun suyu.
Yığışıb dindarlar yuyunarlar,
Geyinib sonra da soyunarlar.
Beləcə yer uzundə mömün olarlar
Allahın üzündən doymayanlar
Allah yerdi dediyin zaman,
Adamı dilindən asar adamlar
Allah göydü dediyin zaman
Adamı göylərə qaldırarlar.
Bəs sənin günahın nədi, a dünya.
Yenə üstümə gəlirsən dünya,
Görmürəm üzünü, gözünü sənin.
Dəmir dəbilqə geymisən dünya,
Bəs necə sevdim üzünü sənin?
Sən qədər səni tənımadım,
Əlimdə nəştər səni danladım.
Rəngin qaçdı, gözün bərəldi,
Əlimdəki qələmi sən tanımıdın?
Səni vəsf edən durub qarşında,
Sən də durmusan ona qarşı
Sənə məhəbbəti dönür başında,
Sən də gəzdirirsən dəmirdən başı?..
Bir gün başlanğıcsan, bir gün son,
Bir adi günümü cənnət edirsən,
Bir gün də qoyursan nidalı bir son
Çevirib üzünü hara gedirsən?
Sənə deyəcək sözüm var dünya,
Getsən əsəcəm küləklər kimi.
Gözlərim çaxacaq buludlar kimi,
Dolacaq, olacaq yer üzü dərya.
Mənim axırım sənin getməyin,
Sənin getməyim mənim itməyim.
Ən böyük günahım səni sevməyim,
Bəs sənin günahın nədi, a dünya.
Əzrayıl mədəsi bu yer üzündə
Bir inək başı ilə inək ayağı,
Durmuşdu yan-yana inək yanında
İnək də otlayırdı öz xəyalında.
Alırdı otların canını inək,
Ötürürdü mədəsinə yemək.
İnək əzrayil idi bu cəməndə,
Bu cəmən otları qəbir daşları.
Atamın atasının
Babamın babasının qəbir daşları.
İnək var idi bu cəməndə,
otlar üstündə
Bir də inəklərin kəsik başları.
Əzrayil donlu bu insana bax,
Cənnətdən babası qovulan insan.
Əlində inək üstünə yerdi biçaq,
Daha bir günahı qazandı insan.
İnək başları sıralandı,
Ayaqlar cütlənib dəyandı.
Bu cəmən beləcə bazar oldu,
İnsan məddəsi məzar oldu.
Babamın məzarını yedi inəklər,
Onun da ətini yedi insanlar.
Məzarı bətnində gəzdirən insan,
Vermədi, aldılar ondan can.
Əzrayıl məddəsi, bu yer üzündə,
Beləcə dövür edirdi zaman.
Bir inək başı ilə inək ayağı,
Durmuşdu o biri inək yanında
İnək də otlayırdı öz xəyalında.
Qandal vücudum, qandal canımla
Bir qandal edib bağlayaydılar,
Məni əlinə, ayaqlarına.
Səni tuta biləydim qandal əlimlə,
Saxlaya biləydim təhlükələrdən
Düşüb əlinə, həm ayağına.
Sənin üçün yaşayıb mən ömür edəydim
Sən də qalaydın elə bu günümüzdə
Mən qocalıb dünyadan gedəydim
Sən yaşayaydın toyla, düyünlə.
Mənə qarğışların dua olaydı
Bütün mümkünsüzlüklər röya olaydı
Qayıdıb dünyaya günün birində
Sənə sevgimi verəydim hədiyyə
Arzular, ümidlər uzanıb gedir
Saatlar, dəqiqələr qocalıb gedir
İçimdə qürurum intihar edir
Sevgi budursa “sevmə” deyir
Canımı alacaq əzrayil da
Gəlir-gedir «gəl, gedək» deyir.
İtlər üstümə hürüşür,
İnsanlar halıma gülüşür.
Göydən yağan daşlar başıma düşür
Cəhənnəm əzabı ilə günlər ötüşür
Ötüşür…
Ötüşür…
Sənə sevgim ən böyük günahım
Sənə sevgim yaşamaq inadım
Sənə sevgim dinim, imanım
Günahdırsa günah edim
Səni sediyimi qoy sənə deyim
Sarılıb əlinə, ayaqlarına
Qandal vücudum, qandal canımla
Ovcumun içində kəsik ömür
Ovcumun içində kəsik bir ömür,
Alnımın üstündə taleh yolları.
Ovcumun içində bir ulduz sönür,
Dönür başımda sevdalar dönür.
Alnımın cızıqları izahsız, şərhsiz
Mənə ömür yaşadır tənha kimsəsiz.
Ovcumun içində qorxulu yollar
-çəkilib gedir qəliz-qəliz.
Onu izah edən qaraçıya bax
«bax bu ömür yolundu
ən qısa yol»
Deyib başıma isti su töktü.
«bu da məhəbbət yolundu
ən uzun yol».
Dedi dünyam tərsinə döndü.
Dirəndi ovcum alnıma yenə,
Bələndi arzular bələndi yenə.
Bir gün mənsiz olacaq bələklərə,
Sarılıb ağlamaq gəldi əlimə
Səni sevdiyimi ağlayıb bəyan edim.
Ağrı dağım
Dağ, dağ olmuş ürəyimin başı,
Əl uzadmiş ona, anakor, naşı.
Amalımın şahlıq kürsüsü
Tükçülüyümün donu.
Ağrı dağı
Ağrı dağı.
Babamın qardaşı,
Qart daşı,
Mənimdisə zirvəsi
Mənimdi onun sevinci,
Mənimdi onun dərdi də
Məsgənin var qəlb evimdə.
Ağrı dağı
Ağrı dağı
Göz dikənlər düşmənimdi,
Gözlərə dağ qamətindi,
Sənə qənim kəsilən kimdi?
Babası kim?
Atası kim?
Kimliyini bilmirsə
Bu ellərə gələndisə
Qoy baxıb köks ötürsün
Sən də qal öz yerində
Elə mənim qəbimdə.
Ana torpaqda,
Ata, ər evində.
Zirvələrin zirvəsi
Ağrı dağı
Ağrı dağı.
Döyüşgən bəndəyəm
Dərdlərim dərdimin üstünə gəlir.
Dərdimə dərdim qoşulub gəlir.
Səngər təsvir olunur taleh əsərimdə.
Dərdlərim bənzəyir ordu əsgərinə.
Sarılıb balama ağlayıram mən.
Əlimlə balamı dağlayıram mən.
O gözündən tökür qara göz yaşı,
yağır varağ üstə taleh yağışı.
Yazılır tarixə bu qanlı savaş.
Savaşır dərdimlə, savaşır baş.
Güllələr gül olub uçanda göydə
dərdlərim çəkilib geriyə gedir.
Dərdlərim səhvini dərk edəndə
mənim ömrüm irəli gedir.
Tarixin çərxini çevirib gedir.
Dərd adlı sərkərdəni devirib gedir.
Mənim göz yaşlarım görünməz olur,
balamın gözləri boşalır-dolur.
Döyüşür inadım, döyüşürəm mən.
Topum yoxdu, tüfəngim də yox.
Qılıncdan qüvətli əlimdə qələm
döyüşgən bəndəyəm,
İlahi, nədən?..
Qaçıram ki, çevrilim ulu nənəmə
Anam tozdu, torpağdı
Anam daşa donmuş,
Anam daş imiş,
Anam torpağ imiş.
Əzəldi anam-
Bu dünyanın əzəli
Bu dünya onun vucudu
Bu dünya məni bəsləmiş
anamın əlləri.
Anam torpaqdı…
Atam sudu…
Babamın oduna yanan mənəm,
Torpaq olub lap ulu nənəm.
İndi anamdı bir qarış torpaq
Nənəm daş olub köçdü dünyadan…
ana torpağa.
Çevrildi o da dağa, daşa.
Analar vucudundan yaranmış vətən,
Budur mən onun qucağındayam.
Nənəm əzizləyir bu övladını,
Yedirir, içirir…
Öz torpaq bədənində əzizləyir…
torpaq bədəni ilə-
Torpaq canı ilə məni gözləyir.
Mən ondan yaranıb ömür etsəm də
Hər gün yüyürəm onun üstünə…
hər gün qaçıram mən.
Qaçıram ki, çevrilim ulu nənəmə.
Yenidən yanaram
Söndü bu dünyanın ışığı söndü,
Döndü ağ üzü qaraya döndü.
Küsübdü məndən bir insan könlü,
Dindirsəm dinməzmi görəsən dili?
Əlimdən xəta çıxıb, xətakaram mən,
Onun simasında
Bəşər qarşısında günahkaram mən.
Günahıma cəzası varmı görəsən?
Çəkim cəzamı bir ömür boyu.
Mənə cəza nədi bəla diləsin,
Ömürlük canıma xəta diləsin.
Qəti susmasın dinsin, danışsın,
Qoy sözlə silləsin çəksin üzümə,
Qoy sözlə nifrətin bildirsin mənə.
Sözlə öldürsün, sözlə məni,
Sözlə kəfənləyib, basdırsın məni.
Bir «ol»-dan yaranmadımmı?
Bir «öl» olsun dilindən çıxan.
Təki dillənsin, təki danışsın,
Mən rahatlaram yalnız o zaman.
Vallah ki, ömürlük qulu olaram,
Məni bağışlasa o gözəl insan.
Dinləsə məni, danışsa Vallah
Nöbəti həyat dərsini alaram,
Dünyanı ışıqlandırmaq üçün,
Od olub yenidən yanaram.
Kinliyəm
Qədrim qiymətim bilinməz mənim,
Qənim kəsilib mənə səmimiyyətim.
Uşağa da, böyüyə də vardır hörmətim.
Yarama duz səpildi yenə,
Dərdim dərdimə təpindi beynimdə.
Dönüb qurquşun oldu dərdlərim.
Axıb ürəyimə doldu dərdlərim.
Dedilər: «kinlisən» dinmədim mən,
Mənə qənimimdi axı həmdəm.
Şirin qan
Damarım içində şirin qan,
Qaralıb acılaşan,
Qaralıb savaşan,
Davakar qan.
Damarım içində mehriban ana,
Damarım içində inadkar ata,
Tərbiyə verirlər bir övlada.
Səcdə edirlər Qana,
Mənim damarıma,
Əsillərdən nəsillərə gedən yola,
Sağa
Sola.
Öldür bəndəni
Yer adlı ümmanın yosunuyam mən,
Mənim üstüm başım yamyaşıl aləm.
İnsana oxşarllığımı itirmişəm,
Yenə müəllimə pul gətirmişəm.
Gözlər görməyən dünyada, Allah,
Mənə niyə vermisən qabiliyəti sən?
Mən belə mənəm, mənə desəm də
Onu görüb, özümü itirərəm
Ayaqım altına düşüb inləsən də
Səni təpdayıb keçərəm, Allah.
Göz ver mənə də, ey ulu xuda.
Sənin gözlərinə bənzəsin bir az
Pul, paranı görən olmasın.
Pul görən kimi gözüm kor olsun.
Müəllimmə, həkimimə bənzətmə məni,
Yaşamaq istəyirəm azad, firavan
Görmək istəyirəm çölü, cəməni
Sənin bəxş etiyin gözəlikləri.
Sən, Allah, heç kimə bənzətmə məni
Rüşvətxor edincə öldür bəndəni.
AY TƏNBƏL
Hər uzanan geəcənin qısalmış günləri tək,
Hər qısalan günümüzün sabahına qıyma gəl.
Hər ömrün hər baharı, bir də qışı var,
Günəşli günləri, qarı, yağışı var.
Gəl, ömrümün mənası, baharıma qıyma gəl,
Soyuq bir qış günü nübarıma qıyma gəl.
Bu cücərən tumurcuq, bu da sənin yolların,
Uzanan yollar təki düzənibdi nübarım.
Amandı tapdama bu yolları bir də gəl,
Son ümidim, istəyim gəlişindi, ay tənbəl.
QƏZƏL
Gəl bu dünyanı sanma sən fani,
Axtarma əgər-əskik, səhv, nöqsanı.
Xəyal eyləmə ki, adidi dünya,
Çox sadələşdirmə sirli ümmanı.
Dünya yaradılmış sirr sandığıdır,
Vardır «İncil»i, «Tövrat»ı, «Quran»ı.
Tut Allahın ətəyindən, ey insan,
Çünki Allahdı yaradan insanı.
Əgər ki, sərgərdan oldun dünyada,
Bir ki, dübarə verməz Tanrı canı.
Olmaz buyurur qəm, qüssəyə möhtac,
Yaşad qəlb evində daim imanı.
Bir az səbr et, ey canı-bimar,
Eşqlə doslaşarsan, Dağlı, dünyanı.
GÜVƏNDİYİM DAĞLAR
A güvəndiyim dağlar, niyə başın
dumanlıdı?
Göy üzünə çatan zirvən niyə belə ağardı?
Müdrüklüyün rəmzimi?
Böyüyklüyün tilsimi
Məni də məndən alarmı?
Tilsiminə salarmı?
Güvənc yerim, ümid yerim,
Dədəm, babam, atam, əmim
Məni zirvəsiz qoyarmı?
Mənim özüm dağlar,
Qibləm, sözüm dağlar,
Üşüyürəm
Üşüyürəm, mən bu bahar.
Sənə dəmi yağdı qar?
Cabir əmim doğru demiş:
«Sənə də qar yağdı, yağdı»
Sənin də başın ağardı,
Mənim qəlbim qaraldı.
Mənim qəlbim qırıldı,
Sənin başına qar dənələri
Mənim ürəyimə qan yığıldı.
Göy üzünə çatan zirvən bax beləcə
ağardı
Dünyam daha qaradı.
ADIMIN YARI PARÇASI
Gözlərim gözünün içinə baxar,
Axar, o gözlərdən bir işıq axar.
Gözlərim gözünə sual ünvanlar,
Cavab kölgədə bir, gündə bir olar.
Yorular gözlərim dikilər yerə,
Qamaşar gözlərim, qapanar yenə.
Qorxar bəbəklərim sənin rəngindən
Çəkilməz əllər gözlərim üstündən.
Eyib etməz adımın yarı parçası,
Yer üzünün şövqü, ciyər parası,
Nazlana-nazlana dur öz yerində,
Dolanım başına mən milyon kərə.
****
Damarım içində şirin qan,
Qaralıb acılaşan,
Qaralıb savaşan,
Davakar qan
Damarım içində mehriban ana,
Damarım içində inadkar ata,
Tərbiyə verirlər bir övlada
Səcdə edirlər Qana,
Mənim damarıma, əsillərdən nəsillərə gedən yola…
Sağa…
Sola…
AY SƏNƏ QURBAN
Gəl verib əl-ələ gedək dünyadan,
Qoy qurbanın olsun bu can.
Sənlə addımladığım son addımım
Mənə bəy edər, ay sənə qurban.
Mən qaçıram ölümə sarı, sən sarıyırsan yaraları.
Mən ölümə gəl, gəl deyirəm, sən ölümə dərman göstərirsən?
Loğman arxasında gizlənmə, durma,
Yaralı qəlbimə gəl daha vurma.
Mənim gəncliyimə məhəl də qoyma,
Gedək dünyadan mənim dünyama.
Gəl verib əl-ələ gedək dünyadan,
Gedək cəhənnəmin isti bucağına.
Gedək biz də aşiqlər ocağına –
Gedək «Leyli Məcnun» dayanacağına.
Gedib dayanaq biz yerimizdə,
Dünyadan qaçaylar sırasında
Cəhənnəm odunda yanaq biz də,
Qır qazanına düşsün izimiz də.
Gəl, gəl ki, gedək dünyadan,
Gəl, qurban edim sənə can.
Sənlə əbədi olacağım məkan,
Mənə cənnət olar, ay sənə qurban.
***
Qədrim-qiymətim bilinməz mənim,
Qənim kəsilib mənə səmimiyyətim.
Uşağa da, böyüyə də vardır
hörmətim.
Yarama duz səpildi yenə,
Dərdim dərdimə təpindi beynimdə.
Dönüb qurğuşun oldu dərdlərim.
Axıb ürəyimə doldu dərdlərim.
Dedilər: «kinlisən», dinmədim mən,
Mənə qənimimdi axı həmdəm.
BİR KAĞIZAM
Bir kağızam mən yarımın cibində
Bir parça kağız
Qeyd dəftərinin içində
Yazılmamış, oxunmamış bir kağız
Qara qeydlər içində mənəm ağ üz
Sonuncu kabus
Sonuncu kağız
Bircə kağız

Bu bölmədəki yazılar